Elfickie korzenie Alastrii
Elfickie korzenie Alastrii — zanim Imperium policzyło swój pierwszy Rok Świtu, serce dzisiejszej Alastrii należało do starożytnego ludu elfów, z er tak zamierzchłych, że jego państwo zna się dziś już tylko z ruin, pieśni i nazw. Imperium wzniosło się na tych samych żyznych brzegach co elficka cywilizacja, często stawiając swoje miasta na jej fundamentach i tłumacząc elfickie nazwy na wspólny język. Uczeni, elfowie i sam kamień pamiętają jednak Starą Mowę.
Dawny lud
Elfowie Alastrii byli ludem światła i gwiazd, mistrzami kamienia i magii. Ich gród wieńczył wzgórze nad wielkim jeziorem Ael'Galathir — tym samym, nad którym dziś stoi Radiance. Po katastrofach zamierzchłych er ich państwo upadło, a ziemie na wieki opustoszały, nim zasiedlili je ludzie i założyli Imperium. Z elfickiego dziedzictwa zostały:
- nazwy — większość mian w Alastrii to przekład Starej Mowy na wspólny (np. „Wzgórze Świtu" to Dol'Aurin);
- kamień — drogi, mosty i akwedukty starsze niż samo państwo;
- ruiny i artefakty rozsiane po całym regionie.
Stara Mowa (staroelficki)
Język składa się z krótkich rdzeni łączonych apostrofem (jak w Dol'Savik czy Voth'Dren). Najczęstsze morfemy:
- ael — jezioro, woda stojąca · nen — woda płynąca, rzeka · falath — brzeg, przystań
- aur — świt, brzask · gala — blask, światło · galad — promień, jasność · thir — oblicze, odbicie, lustro
- tor — wieża, iglica · dol — wzgórze, kopiec · rath — droga, szlak
- mor — mrok, cień · illu / illumin — wieczne światło · insomn — czuwanie, bezsenność · el / elen — gwiazda
- eryn — las · tawar — drewno, drzewo · mír — klejnot, złoto
- końcówki: -or (wielki; kraj), -oth (zbiorowość, mnogość)
Nazwy Alastrii w Starej Mowie
| Nazwa dzisiejsza | Stara Mowa | Dosłownie |
|---|---|---|
| Alastria (region) | Galan'Aelor | Kraina Lśniących Wód |
| Radiance | Aur'Galan | Gród Brzasku |
| Wzgórze Świtu (Aurora Mons) | Dol'Aurin | Wzgórze Świtu |
| Tor'Illuminaris | (już staroelficka) | Wieża Wiecznego Światła |
| Tor'Insomnus | (już staroelficka) | Wieża Czuwania (Bezsenna) |
| Promenada Brzasku | Rath'Aur | Droga Świtu |
| Złoty Krąg | Mír'Gala | Krąg Blasku |
| Tarasy Rzemieślnicze | Taeloth | Tarasy |
| Podświt | Mor'Aur | Cień Brzasku |
| jezioro (Lustro Brzasku) | Ael'Galathir | Lustro Brzasku |
| Tawdryglade | Eryn'Tawar | Drzewna Przesieka |
| Millerlet Landing | Nen'Falath | Przystań nad Wodą |
Ciekawostka: nazwa jeziora Ael'Galathir przetrwała w Starej Mowie nawet w ustach ludzi — bo jego tafla wciąż odbija o świcie blask Radiance i nikt nie wymyślił trafniejszego miana.
Ruiny i artefakty na szlakach
Gościńce Alastrii wiją się wśród elfickich pozostałości. Typowe znaleziska:
- Powalone iglice (tory) — strzaskane wieże, których fundamenty wrosły w pola i winnice.
- Gwiezdne kręgi — kamienne kapliczki z wygasłymi glifami; o świcie bywa, że łapią pierwszy promień.
- Przydrożne stele — obeliski pokryte Starą Mową, drogowskazy sprzed Imperium.
- Zatopione sale — elfickie komnaty odkrywane przy kopaniu piwnic i tarasów.
- Artefakty — okruchy wiecznego szkła (świeci łagodnym światłem), srebrne liście nietknięte śniedzią, śpiewające kamienie, pęknięte ogniwa-fokusy, monety i pieczęcie ze Starą Mową.
W praktyce gry: Kuratorium Sztuk Arkanicznych reglamentuje starożytności — handel wymaga zezwolenia, a magiczne fokusy podlegają cechom magicznym. Po szlakach krążą poszukiwacze skarbów, antykwariusze i hultaje. Kilka konkretnych miejsc do użycia od ręki:
- Stela Rath'Aur — przydrożny obelisk przy gościńcu ku Tawdryglade; glify rozjarzają się o brzasku.
- Krąg Dol'Aurin — wygasły gwiezdny krąg na wzgórzach nad jeziorem.
- Zatopiona Sala — elficka komnata pod Tarasami Rzemieślniczymi, odkryta przypadkiem przy fundamentach.
Wspomniane w
Ostatnia aktualizacja: 2026-06-15